Faalangst door afwijzing

Coaching

In dit blog wil ik jou meenemen op een zoektocht.
Veel van mijn cliënten lopen tegen emoties aan waar ze last van hebben; zoals bang zijn om te falen of om af te gaan. Vaak kwam die emotie voort uit iets anders: ze werden afgewezen.

Ik coach vanuit de positieve ontwikkelingspsychologie. Ik heb 14 jaar ervaring als coach en bezit een goed gevulde gereedschap tas en toch ben ik nooit uitgeleerd. Jouw verhaal interesseert me, houdt me bezig. Aarzel niet om jouw pijn met mij te delen.

Faalangst door Afwijzing

Faalangst is een vorm van angst. Angst die getriggerd wordt door wat je mee hebt gemaakt. Faalangst ontwikkelt zich vaak door afwijzing. En dan bedoel ik niet alleen afwijzing door je ouders of anderen toen je klein was. Juist door vrienden, je eerste date, een leraar of je manager in je eerste baan kan afwijzing je op het verkeerde been zetten. Hoor je, het is vaak “je eerste keer”. Je stapt uit en bent nog onwennig of je stuntelt nog een beetje en je doet het volgens een ander niet goed of niet goed genoeg. Je wordt ontslagen of genegeerd. Laat  staan hoe het voelt als je eerste vriend of vriendin bij je weggaat, terwijl je juist zo je best hebt gedaan om je relatie te laten slagen. Het was je eerste keer, je eerste kus; je gaf je vertrouwen en je hart. En daar sta je dan: afgewezen, niet goed genoeg. De ander loopt weg en breekt jouw hart. Het falen in je relatie of op school of noem maar op en de afwijzing die je diep kwetst maken dat je dat gevoel niet nog een keer wilt meemaken. Je ontwikkelt faalangst.

Afwijzing doet pijn

…en dat moet eruit. Links of rechtsom je moet ermee dealen. Als je je in je vinger snijdt, doe je er een pleister op.
Het gekke is dat we dat vaak vergeten als iemand ons kwetst of afwijst. Eigenlijk zou je dan gelijk de hele EHBO kit open moeten trekken en de grootste pleister moeten pakken op je hart. Maar zoals zo vaak: je leert wel rekenen op de lagere school, maar niet hoe je met afwijzend gedrag; pesten, ontslag of negeren om moet gaan. Je had troost nodig, maar de opmerkingen zijn hard: “Niet huilen.”,”Laat niet merken dat het je wat doet.” “Ach joh, zo erg was het toch niet.” “Stel je niet aan!” “Ach, wees blij dat je van hem af bent.” Dat klinkt meelevend, maar riekt toch naar een doekje voor het bloeden.

Afwijzing veroorzaakt triggers

Door afgewezen te worden ontwikkel je vaak triggers. Komt er een situatie op je pad, die lijkt op iets uit, bijvoorbeeld, je eerste stukgelopen relatie dan wordt je getriggerd. Zo’n trigger kan hele nare gevolgen hebben. Je krijgt een black-out, het angstzweet breekt je uit, of je overschreeuwt jezelf en loopt vast op je werk met die ene collega die op je ex lijkt.

Een gebeurtenis uit mijn eigen leven als voorbeeld…

Mijn trouwjurk had ik al gezien
en de ringen waren gekocht.
Het ging eindelijk gebeuren!
Ik zou trouwen met mijn jeugdvriend.
Mijn eerste liefde.

Hij was het weekend ergens anders.
Ik wist waar hij was. Wilde even bellen.
Nog geen mobieltje dus ik bel vast.
Hij was er niet waar hij zou zijn.

Mijn vriendin belde me op.
Mijn vriend liep hand in hand met een ander
door haar dorp. Ze zei sorry.

Ik belde hem en hij maakte het uit.

Mijn wandelschoenen kreeg ik per post terug.
Ik heb hem nooit meer weer gezien.
Ik werd afgewezen en voelde me gefaald.

Even napraten

Mijn vraag aan jou: herken je dit?
Wat is mijn trigger geworden denk je?